У Берлін мы ўязджалі з “чорнага ўваходу”: пабачылі ўсе індустрыяльныя пабудовы, хрушчоўкі, п’яных ці-то палякаў, ці то немцаў у 8 раніцы. Дрэвы па дарозе нам трапляліся звычайныя, якія ад беларускіх асабліва не адрозніваюцца. Нават Ясеніну б тут спадабалася: бярозак было багата.

Першыя складанасьці

Калі Вы паедзеце ў Нямеччыну з упэўненасьцю, падобнай да маёй, што ў Эўразвязе ўсе разумеюць і ведаюць ангельскую мову, то расчараваньне да вас прыйдзе ўжо на вакзале. Заблукаўшы тут, паліцэйскія ня здолелі адказаць нам на пытаньні, больш таго яны не зразумелі, што мы пытаем.
У Берліне добра разьвітая сетка грамадскага транспарту. Разабрацца ў ёй можна за дзень. Існуюць “S-баны” – цягнікі, якія ездзяць па зямлі, а таксама “U-баны” – мясьцовае метро. Зручна тое, што ходзяць цягнікі ў буднія дні да 1 гадзіны ночы, а на выходных увогуле кругласуткава. Нязручна тое, што ўсе станцыі, абвяшчэньні і нават аўтаматы продажу квіткоў працуюць па-нямецку.

Краіна для людзей

Для тых, хто ня быў Амстэрдаме, Берлін падаецца раем для раварыстаў. Тут для іх створаныя ўсе ўмовы: і дарожкі, і стаянкі, і нават вагоны ў цягніках. Ровар мае кожная нямецкая сям’я. Таму ў горадзе можна пабачыць нават, як едзе на ровары бізнэс-вуман у спадніцы і з выдатнай фрызай. Таксама распаўсюджаныя роварныя вандроўкі.
Нямеччына вельмі практычная краіна. Тут усё зроблена для людзей. Нават ветракі пафарбаваныя ў зялены колер зьнізу, каб не выдзяляцца і не адцягваць увагу кіроўцаў. Тут інвалідам спецыяльна прызначаныя людзі дапамагаюць прайсьці да патрэбнай платформы цягнікоў. Ёсьць нават вуліца імя інвалідаў. Сьмецьце тут растусоўваюць па розных скрынях, каб прасьцей было яго перарабляць.

Willkommen zu Deutschland!

У Нямеччыне вельмі прадумана ладзяць турыстычны бізнэс. Усе чулі пра берлінскую сьцяну. У сталіцы пра яе больш за ўсё размоваў сярод турыстаў. Рэальна ж ад тае сьцяны амаль нічога не засталося, але расказваюць пра яе экскурсаводы гадзінамі. Пра тое, як складана жылося раз’яднанаму народу, пра тое, як крычалі “Горби, помоги!”, пра тое, як ля сьцяны расстрэльвалі людзей, якія хацелі зьбегчы на Захад, і пра тое, як гэтую сьцяну спачатку размалёўвалі, а потым разбуралі простыя нямецкія людзі. Цікавасьць выклікае ў турыстаў і Рэйхстаг. Трапіць у яго складана, бо трэба выстаяць чаргу, велічынёй амаль як да Эйфелевай вежы, але звонку будынак можна паглядзець і нават пасядзець ля яго на зялёнай штучнай траве. Вартыя ўвагі шматлікія цэрквы. Найбольш цікавая з іх - царква сьвятога Вільгельма, бо зьмяшчае ў сабе старажытнасьць і хай-тэк. Цікава таксама патрапіць на востраў Музеяў, дзе можна падзівіцца карцінамі Манэ, Пікасо і йншых. Яшчэ адзін папулярны для турыстаў аб’ект – заапарк. Тут ёсьць і сланы, і панды, і бегемоты. Такім чынам, Берлін лічыцца трэцім горадам у Эўропе па папулярнасьць сярод турыстаў. Наперадзе толькі парыж і Лондан.//Юрак Талашка