Пасля вядомай сустрэчы ў адміністрацыі прэзідэнта шэраг беларускіх гуртоў атрымалі магчымасць аднавіць сваю канцэртную дзейнасць пасля трохгадовага перапынку. Але беларускія гастролі раней забароненых рок-зорак праходзяць ня надта ўдала. У Магілёве быў адменены канцэрт гурта Нейра дзюбель, які тут не выступаў чатыры гады таму.  Гэтым разам – не з палітычных матываў, а праз нізкі продаж квіткоў.

Раней было пытаньне, чаму беларускія рок-гурты не могуць даваць канцэрты на радзіме. Пасля таго, як негалосная забарона была знятая, з канцэртамі і нават турамі па Беларусі праехалі некалькі камандаў з таго самага “чорнага” сьпісу.  Але пра вялікі поспех казаць не выпадала – у некаторых гарадах айчынныя рокеры не маглі сабраць і сотні гледачоў.  Апошні, хто наважыўся на паездку ў рэгіён – гурт Neuro Dubel. Іх канцэрт у Магілёве быў адменены з прычыны нізкага попыту на ўваходныя квіткі. Аляксандр Куллінковіч даведаўся пра гэта загадзя.

- Папярэдні продаж у іх быў слабы і арганізатары вырашылі не рызыкаваць.

Адмена канцэрту з-за нізкага продажу квіткоў – не першая ў кар’еры Аляксандра Куллінковіча. З яго слоў такое здараецца часта і менавіта ў рэгіёнах.

- Ты прыязджаеш на канцэрт у іншы горад, а там тры афішы толькі вісіць ці наогул няма. Магілёўскага канцэрту гэта не тычыцца, там з афішамі ўсё было ў парадку, але такое здараецца вельмі часта – у 99 працэнтах выпадкаў.

Кіраўнік магілёўскага “Цэнтру жывога року” Віталь Шум кажа, што і канцэрт “Крамбамбуля” ў ягоным горадзе аніякага поспеху не меў – праект Лявона Вольскага сабраў усяго шэсць дзесяткаў слухачоў. На думку Шума, прычына тут і ў слабасці мясцовых арганізатараў, і ў высокіх патрабаваннях мінскіх музыкаў.

-  Рэальныя людзі, якія могуць спакойна зрабіць канцэрт не бяруцца за Neuro Dubel у тым жа Магілёве, паколькі ведаюць наколькі гэта цяжка, таму займаюцца вось такія… А калі бы музыкі зрабілі саступку ў ганарары, скажам, з 1000 да 500 даляраў, прыехалі бы, парвалі залю, а наступным разам сабралася бы ў два разы болей народу. А яны чамусьці лічаць, што калі ў Мінску збіраюць клуб, то ў іншых гарадах будзе тое самае. На самой справе гэта не так.  

Аляксандр Куллінковіч згодны, што фінансавыя патрабаванні ў мінскіх рок-камандаў цяжкавыканальныя для арганізатараў у рэгіёнах. Нават пры тым, што цэны на квіткі ў Магілёве значна ніжэйшыя за мінскія.

- Мне падаецца, што рэгіёнам вельмі цяжка адбіць грошы. Ды яшчэ пры такіх нізкіх коштах на квіткі, мне не зразумела, як яны праводзяць канцэрт. І калі мы просім мінімальныя грошы, за якія ў Мінску нават маладая каманда не грае, у рэгіёнах усё адно кажуць, што высокія ў вас ганарары.

Арганізатар рок-канцэртаў Павал Кашырын згадвае недаўні канцэрт Neuro Dubel у Бабруйску. Тады мясцовыя арганізатары пайшлі на пэўныя хітрыкі, каб сабраць болей людзей.

- Яны бачылі паводле папярэдняга продажу, што людзей будзе меней, чым яны хацелі. І яны зрабілі вольны ўваход на дыскатэку, у той жа залі, дзе граў Neuro Dubel. Такім чынам, гледачы атрымалі магчымасць пабачыць канцэрт, а потым застацца на дыскатэку.  

Павал Кашырын упэўнены, каб беларуская незалежная музыка сапраўды загучала ў тэле- і радыёэфіры, аніякіх хітрыкаў не трэба было бы выдумляць.

- У той жа палац рэспублікі збіраецца поўная заля на якую “фабрыку”, бо людзі іх чуюць і бачаць штодня. Каго бачаць – на таго ідуць. Калі бы кожны дзень паказвалі “Краму”, “Крамбамбулю” і Neuro Dubel яны таксама бы збіралі палацы. Ды ўсе яшчэ бы казалі пра іх, што гэта модна і цікава.   

Цяпер раз-пораз беларускіх музыкаў можна пабачыць у эфіры дзяржаўнага тэлебачання, але толькі ў спецыялізаваных праграмах. Выглядае, што з статусу забароненых яны перайшлі ў статус непажаданых.

//www.racyja.com